گذرانه ها

باران که بند آمد

چتربازها سر رسیدند

و آسمان

مثل مرزهای افریقا

تقسیم شد

آدم‌ها

منقرض شدند و

کروکدیل‌ها ماندند

با صد سال تنهایی!

از کتاب «آدینه‌ی چشم‌هات»

برچسب‌ها: آزاد, سپید, باران که بند آمد

+ نوشته شده در یکشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۵ ساعت توسط محمد وثوقی |

هرگاه بیایی
اول آسمان‌ست

دردم این نیست که دیر می‌شود
دیر و زود نداری
همیشه اول هر گاه
               رسیده‌ای
و هیچ‌گاه
         بی‌گاه
                  نبوده‌ای

دردم این‌ست
نکند
گاهی که باید بیایی
آن گاهی باشد
که
   من
       به خواب رفته باشم.
.............................................

مجموعه‌هایی که منتشر کرده‌ام:

ـ گذرانه‌ها
ـ آدینه‌ی چشم‌هات
ـ مقدمه‌های بی‌پایان
ـ بگو چه‌طور می‌خواهی...
ـ گیلاس خاکی

(بعضی از اشعار این وبلاگ، از این سه مجموعه بازنشر شده است)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ضمن احترام به نظرات همه دوستان و استفاده از آنها، هیچ نظری نمایش داده نمی شود

شخصی / نقد / شعر

باران که بند آمد

پیوندهای روزانه

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

برچسب‌ها

پیوندها